Sanatçı Artem Martis, 26 ton endüstriyel atık camı yeniden değerlendirerek iklim krizinin görünmeyen boyutlarına dikkat çeken altı metrelik bir enstalasyona dönüştürdü.
Çağdaş sanatçı Artem Martis’in COP31 kapsamında Antalya’da sergilenmek üzere tasarladığı What We Don’t See (Görmediklerimiz), buzdağının su altında kalan görünmeyen kütlesinden ilham alıyor. İklim krizinin görünür yüzünün ötesine odaklanan eser, izleyiciyi alışılmış bakış açısını tersine çevirmeye davet ediyor.
Altı metre yüksekliğinde ve yaklaşık beş metre çapındaki monumental heykel, 26 ton endüstriyel atık cam ile 5 ton paslanmaz çelikten oluşuyor. Toplam 31 ton ağırlığındaki eser, tamamen ileri dönüşüm prensibi doğrultusunda hayata geçirildi.
Buzdağının su altında genişleyen kütlesini temsil eden ters piramit formu için Martis, heykelin geometrisini takip eden özel bir paslanmaz çelik taşıyıcı sistem tasarladı. Böylece görünmeyen çelik strüktür, eserin yalnızca mühendislik çözümü değil, kavramsal anlatısının da bir parçası hâline geldi.
Enstalasyonun altı metre yüksekliğindeki cam kabuğu, her biri ortalama 70–80 kilogram ağırlığında olan 360 bağımsız modüler bloktan oluşuyor. Binlerce cam parçasının katmanlar hâlinde bir araya getirilmesiyle oluşturulan yüzey, gün ışığıyla etkileşime girerek sürekli değişen yansımalar ve derinlikler yaratıyor.
Eserin sürdürülebilirlik yaklaşımı, atık malzemelerin yeniden değerlendirilmesinin ötesine geçiyor. Hem cam kabuk hem de çelik taşıyıcı sistem, tamamen sökülerek farklı mekânlarda yeniden kurulabilecek şekilde tasarlandı.
What We Don’t See, atık camı monumental bir sanat eserine dönüştürürken iklim krizinin görünmeyen etkilerine dikkat çekiyor ve izleyiciyi şu soruyla baş başa bırakıyor:
“Gördüklerimiz, gerçeğin ne kadarı?”
